رویکرد دفاعی ایران در مقابله با نبردهای اقتصادی آینده
پذیرفته شده برای پوستر XML اصل مقاله (24663 K)
نویسندگان
1میدان حرخیابان امام خمینی کوی الغدیردانشگاه جنگ بلوک 2 واحد12
2تهران، میدان حر، دانشگاه فرماندهی و ستاد اجا
چکیده
علاقه به همکاری منطقه‌ای از دیرباز در جهان وجود داشته است، ولی روند تحوّلات جهانی، بخصوص پس از جنگ جهانی دوم، این گرایش را تشدید نموده است. این همکاری‌ها در اشکال گوناگون و درجات متفاوت، در همه زمینه‌های سیاسی، اقتصادی، امنیتی و اجتماعی و یا ترکیبی از آن‌ها شکل‌گرفته‌اند. گرچه تجربه سال‌های پس از جنگ جهانی دوم، بیانگر نفوذ سیاسی شرق و غرب در شکل‌گیری پیمان‌ها و همکاری‌های عمده منطقه‌ای همچون ناتو است، ولی باگذشت زمان و تحوّلات عمیقی همچون فروپاشی شوروی، منافع سیاسی به‌تدریج، در تشکّل‌های منطقه‌ای رنگ‌باخته و توسعه اقتصادی جی آن را گرفته است. همکاری اقتصادی شاید مهم‌ترین نوع همکاری منطقه‌ای باشد; زیرا کشورهای جهان به‌تنهایی تمام عوامل تولید را در اختیار نداشته و در این زمینه، با محدودیت‌هایی مواجه‌اند. از سوی دیگر، همکاری‌های اقتصادی موجد رفاه، ثروت و کسب قدرت می‌شوند و به دولت‌ها دررسیدن به اهداف سیاسی و امنیتی، که جزو اهداف و منافع ملّی حیاتی کشورها نیز هستند کمک‌های شایانی می‌نمایند. کشور جمهوری اسلامی ایران به‌عنوان منطقه‌ا‌ی مهم و استراتژیک همواره موردتوجه قدرت‌های جهانی بوده است. سؤال اصلی مقاله، رویکرد دفاعی ایران در مقابله با نبردهای اقتصادی آینده چگونه باید باشد؟ و هدف اصلی تبیین چگونگی رویکرد دفاعی ایران در مقابله با نبردهای اقتصادی آینده می‌باشد.تلاش نویسنده بر این بوده که ارتباط بین این دو متغیّر را با طرح مباحثی در مورد همگرایی اقتصادی و انواع نظام‌های مطرح امنیتی و با ارائه پیشنهادهایی همچون ایجاد بازار مشترک اسلامی و رفع موانع موجود در جهت نیل به همگرایی همه‌جانبه مطرح نماید. برای این منظور، با تعریف مفاهیم و طرح انواع همگرایی و اشاره به ساختارهای مهم امنیتی به این نتیجه رسیده است که همگرایی اقتصادی در ایجاد امنیت منطقه‌ای تأثیری غیرقابل‌انکار داشته و می‌تواند با قطع وابستگی به قدرت‌های فرا منطقه‌ای، سطح مطلوبی از رفاه و امنیت را در منطقه به ارمغان آورد و گام مهمی به سمت همگرایی همه‌جانبه به شمار آید.
کلیدواژه ها